Net weer wakker voor de halve finale van het WK. We hebben nog even lekker liggen slapen voor het gaat beginnen. Morgen vroeg om 5 uur worden gaat de wekker af, om ons vertrek voor te bereiden. Om 5:15 komen ze onze koffers weer ophalen. Vroeg weer uit de veren dus.
Onze laatste dat hier hebben we weer lekker aan het strand door gebracht. Nog even lekker genieten van de zon, blauwe zee en het witte strand. Het is en blijft hier heel erg mooi.
Vandaag heb ik ook erg veel gesnorkeld. We lagen eerst aan de linker kant van het eiland, maar daar waaide het vandaag voor de verandering harder dan aan de rechterkant. Dat is vanaf het begin van onze vakantie nog niet zo geweest. Na een korte regenbui hebben we ons verplaatst naar de andere kant. Gelukkig gaat dat makkelijke gezien je in vijf minuten lopen aan de andere kant komt. Het eiland zelf loop je ook in ongeveer twintig minuten rond.
Zoals gezegd vandaag weer flink zitten snorkelen. Vooral langer dan de voorgaande keren. Dit kwam eigenlijk doordat we nu verder de zee in moesten om echt iets te zien. Tijdens het snorkelen kwam ik leuke schelpjes tegen. Daar had ik eerder niet echt op gelet. Nu vielen ze wel meer op. Nadat Saskia later op het strandbedjenlag ben ik nog even door gegaan met snorkelen en heb wat schelpjes opgedoken.
Had een mooi klein oranje schelpje gevonden en zwom er al even mee rond. Had het schelpje in mijn hand, toen ik iets voelde keiebelen. Toen ik in mijn hand keek naar het schelpje keek ik in het kleine oogje van een krabje dat er blijbaar nog in zat! Ha ha... Heb het schelpje vervolgens maar los gelaten en in de zee laten liggen. Later heb ik nog andere mooie schelpjes gevonden al was ik er ook een paar uitnhet oog verloren. Bij het duiken kwam ik soms niet helemaal diep genoeg. Als ik dan naar boven zwom was ik door de stroming zo ver weg, dat ik het later niet meer terug kon vinden. :-)
Snorkelen aan de rechterkant van het eiland was overigens ook beter voor mij fouten. De eerste dagen heb ik hier wat mank gelopen, wat ik had een flink gat onder mij. Rechter voet van de stenen en rotsen onder water. Mijn beidde voeten zitten dan ook onder de schrammen, wondjes en sneden.
Onder mijn linker grote teen heb ik ook een snee zitten van ongeveer een centimeter of vijf. Gelukkig is het al weer goed aan het helen. Dat laatste is toch wel fijn. Heb er dan ook geen last meer van.
Tijdens de eerste dagen hier zijn mijn schouders snel verbrand en dat is nu wel te merken. Ze beginnen nu al heel erg te vervellen. Het gaat plots vandaag heel erg hard. Eronder is het ook vuurrood, dus het is wel erg hard gegaan blijkbaar. Ben benieuwd hoe snel mijn voeten beginnen. Die zijn ook hard gegaan.
Vanavond hebben we ook gelijk afscheid genomen van Mohamed. Mohamed was onze vaste ober, om het maar zo te noemen, in het restaurant. Een erg leuke en aardige jongen, maar vreselijk verlegen. Dat merk je in zijn hele gedrag en zachte praten. Toen we vanavond weg gingen vroeg hij ook of we geen fotocamera bij ons hadden. Hij wilde wel met ons op de foto als herinnering aan hem. We hebben toen, nadat we eerst even onze excursies betaald hadden, de fotocamera nog even opgehaald om foto's te maken. Hij wilde graag alleen met ons twee op de foto en nog een keer samen erg grappig. Hebben toen oom gelijk maar om zijn (mail) adres gevraagd, zodat we de foto's nog even kunnen opsturen. Dan heeft hij ze ook.
Zo komt er al weer een einde aan onze honeymoon. Het is erg snel gegaan helaas. Te
Snel. Het belangrijkste is dat we het erg goed en mooi gehad hebben hier. Kunnen met een goed gevoel en mooie herinneringen terug kijken op dit avontuurtje.
Onze laatste dat hier hebben we weer lekker aan het strand door gebracht. Nog even lekker genieten van de zon, blauwe zee en het witte strand. Het is en blijft hier heel erg mooi.
Vandaag heb ik ook erg veel gesnorkeld. We lagen eerst aan de linker kant van het eiland, maar daar waaide het vandaag voor de verandering harder dan aan de rechterkant. Dat is vanaf het begin van onze vakantie nog niet zo geweest. Na een korte regenbui hebben we ons verplaatst naar de andere kant. Gelukkig gaat dat makkelijke gezien je in vijf minuten lopen aan de andere kant komt. Het eiland zelf loop je ook in ongeveer twintig minuten rond.
Zoals gezegd vandaag weer flink zitten snorkelen. Vooral langer dan de voorgaande keren. Dit kwam eigenlijk doordat we nu verder de zee in moesten om echt iets te zien. Tijdens het snorkelen kwam ik leuke schelpjes tegen. Daar had ik eerder niet echt op gelet. Nu vielen ze wel meer op. Nadat Saskia later op het strandbedjenlag ben ik nog even door gegaan met snorkelen en heb wat schelpjes opgedoken.
Had een mooi klein oranje schelpje gevonden en zwom er al even mee rond. Had het schelpje in mijn hand, toen ik iets voelde keiebelen. Toen ik in mijn hand keek naar het schelpje keek ik in het kleine oogje van een krabje dat er blijbaar nog in zat! Ha ha... Heb het schelpje vervolgens maar los gelaten en in de zee laten liggen. Later heb ik nog andere mooie schelpjes gevonden al was ik er ook een paar uitnhet oog verloren. Bij het duiken kwam ik soms niet helemaal diep genoeg. Als ik dan naar boven zwom was ik door de stroming zo ver weg, dat ik het later niet meer terug kon vinden. :-)
Snorkelen aan de rechterkant van het eiland was overigens ook beter voor mij fouten. De eerste dagen heb ik hier wat mank gelopen, wat ik had een flink gat onder mij. Rechter voet van de stenen en rotsen onder water. Mijn beidde voeten zitten dan ook onder de schrammen, wondjes en sneden.
Onder mijn linker grote teen heb ik ook een snee zitten van ongeveer een centimeter of vijf. Gelukkig is het al weer goed aan het helen. Dat laatste is toch wel fijn. Heb er dan ook geen last meer van.
Tijdens de eerste dagen hier zijn mijn schouders snel verbrand en dat is nu wel te merken. Ze beginnen nu al heel erg te vervellen. Het gaat plots vandaag heel erg hard. Eronder is het ook vuurrood, dus het is wel erg hard gegaan blijkbaar. Ben benieuwd hoe snel mijn voeten beginnen. Die zijn ook hard gegaan.
Vanavond hebben we ook gelijk afscheid genomen van Mohamed. Mohamed was onze vaste ober, om het maar zo te noemen, in het restaurant. Een erg leuke en aardige jongen, maar vreselijk verlegen. Dat merk je in zijn hele gedrag en zachte praten. Toen we vanavond weg gingen vroeg hij ook of we geen fotocamera bij ons hadden. Hij wilde wel met ons op de foto als herinnering aan hem. We hebben toen, nadat we eerst even onze excursies betaald hadden, de fotocamera nog even opgehaald om foto's te maken. Hij wilde graag alleen met ons twee op de foto en nog een keer samen erg grappig. Hebben toen oom gelijk maar om zijn (mail) adres gevraagd, zodat we de foto's nog even kunnen opsturen. Dan heeft hij ze ook.
Zo komt er al weer een einde aan onze honeymoon. Het is erg snel gegaan helaas. Te
Snel. Het belangrijkste is dat we het erg goed en mooi gehad hebben hier. Kunnen met een goed gevoel en mooie herinneringen terug kijken op dit avontuurtje.