- Gisteren is de stroom weer uitgevallen waardoor deze update pas vandaag (2 januari) online gezet kon worden -
Om te beginnen wil ik al mijn homepage bezoekers, vrienden en familie een heel goed, gelukkig en vooral een gezond 2003 wensen. Hopelijk mag 2003 een goed jaar worden voor iedereen!
Zoals ik al voorspeld had en hier geschreven heb is de jaarwisseling hier bijzonder rustig verlopen. 6 seconden voor middernacht werd hier de klok, op de enige televisie zender die ik hier heb, even getoond waardoor je kon zien dat we het nieuwe jaar in zouden gaan. Daarna kwam er nog een speech van de leider van China en dat was het dan. Buiten of binnen, gaat het leven gewoon door alsof er niets aan de hand is. Géén enkele vuurpijl die de lucht in geschoten word. Géén enkel rotje dat afgestoken word. Helemaal niets… Heb zelf nog gekeken of ik hier ergens vuurwerk zou kunnen krijgen, maar ook dat was nergens te vinden. Had dan voor mezelf toch nog een beetje nieuwjaar kunnen vieren, maar dat mocht dus niet gebeuren.
Het leukste is dan toch als je telefoon gaat en je dan aan de andere kant van de lijn je vader en moeder kunt horen. Dat doet je dan nog een beetje denken aan het nieuwe jaar en maakt het allemaal toch weer even bijzonder. Aan de andere kant maakt dat het ook wel weer even moeilijk. Op dergelijke momenten zou je dan toch wensen dat je thuis was. Thuis… waar nog een kerstboom staat, oliebollen en appelflappen op tafel staan. Thuis, waar er voldoende te zien en te beleven is. Thuis in de buurt waar je de mensen kent even langs had kunnen gaan om een praatje te maken en iedereen het beste te wensen. Dergelijke simpele dingen mis je dan toch wel. Later moet je dan ook aan je broer - over de telefoon - vertellen dat er géén donder aan is aan het nieuwjaar. Één ding staat voor mij als een paal boven water… de komende jaren doe ik het niet meer op deze manier.
Aangezien het leven hier rustig door is gegaan en men eigenlijk vrijwel niets doet met deze jaarwisseling, sta ik vreemd te kijken over hoe massaal men opeens wel op Internet wil zitten. Zo was het gisteren voor mij lange tijd onmogelijk om wat dan ook te doen met Internet. De netwerken zijn hier duidelijk niet gemaakt voor de hoeveelheid gegevens die erover verstuurd moeten worden. E-mail ophalen en versturen kon niet. Het bekijken of bijwerken van m’n homepage was ook al niet mogelijk en dat voor enkele uren lang. Dat was dus wel eventjes balen. Gelukkig kon ik later die avond wel rustig mijn e-mail versturen en m’n homepage bijwerken al ging dat niet altijd van harte.
Gisterenavond stond ik rond een uur of negen even onder de douche. Even snel douchen en dan… dan valt de stroom weer uit en sta je daar in het donker onder een warme douche. Ja, de boiler/geiser werkt hier gelukkig niet op elektriciteit, maar op een batterij. De batterij zorgt er overigens slechts voor dat er een vonkje gemaakt wordt op het moment dat de kraan los gedraaid word. Het douchen kan dus gewoon door gaan. Gelukkig.
Goed, om de rest van de avond maar weer wat tijd te doden, tenslotte kun je zonder elektriciteit hier weinig doen, zijn we maar weer de straat op gegaan. Even een rondje lopen. Dicht bij Macao aangekomen en een grasveldje overgestoken, zag ik daar een jongen met zijn kleine één of twee jaar oude broertje op de straat zitten. Voor hem lag een mooi vel met daarop – ik vermoed - zijn levensverhaal beschreven. De oudere broer zat in kleermakerszit en zat helemaal voorovergebogen en keek maar naar de grond. Zijn kleinere baby broertje zat naast en staarde maar een beetje om zich heen. Lopen kon hij niet en had dus niet veel keus.
Oudejaarsdag, met dit beeld op m’n netvliezen, maakte het toch echt even moeilijk voor me. Dit was voor mij gelijk aanleiding om hem - en tevens voor de eerste keer hier - geld te geven. Bij het geven van het geld kijkt hij je niet aan, maar zegt wel netjes ‘dank je wel’. Mooi…erg mooi om op dat moment iets voor hem te kunnen doen. Jammer genoeg is het voor mijn gevoel alleen nooit voldoende. Zou zo graag meer doen voor hem, maar kan dat helaas niet…
Ongeveer 21 uur na het 12 uur slaan van de klok en het arriveren in het jaar 2003 loop ik het restaurant uit, dat ik twee uur eerder binnen gelopen was. Achter mij hoor ik opeens en hoop geknal, draai me om en zie vuurwerk! Niet te geloven! Naar de zee toe gelopen waar opeens een hoeveelheid mensen van terug komt lopen. Alles is afgezet door de politie en aan de rand van de weg staan allemaal kraampjes met vuurwerk. Kilo’s vuurwerk. Heb ongeveer twee en een half uur op de boulevard staan kijken naar het vuurwerk spektakel. Moet zeggen dat men wel weet hoe men vuurwerk moet maken en afsteken. Was toch wel even mooi om te zien. Komt alleen een beetje laat. Maar goed, beter laat dan nooit moeten we dan maar denken.
Om te beginnen wil ik al mijn homepage bezoekers, vrienden en familie een heel goed, gelukkig en vooral een gezond 2003 wensen. Hopelijk mag 2003 een goed jaar worden voor iedereen!
Zoals ik al voorspeld had en hier geschreven heb is de jaarwisseling hier bijzonder rustig verlopen. 6 seconden voor middernacht werd hier de klok, op de enige televisie zender die ik hier heb, even getoond waardoor je kon zien dat we het nieuwe jaar in zouden gaan. Daarna kwam er nog een speech van de leider van China en dat was het dan. Buiten of binnen, gaat het leven gewoon door alsof er niets aan de hand is. Géén enkele vuurpijl die de lucht in geschoten word. Géén enkel rotje dat afgestoken word. Helemaal niets… Heb zelf nog gekeken of ik hier ergens vuurwerk zou kunnen krijgen, maar ook dat was nergens te vinden. Had dan voor mezelf toch nog een beetje nieuwjaar kunnen vieren, maar dat mocht dus niet gebeuren.
Het leukste is dan toch als je telefoon gaat en je dan aan de andere kant van de lijn je vader en moeder kunt horen. Dat doet je dan nog een beetje denken aan het nieuwe jaar en maakt het allemaal toch weer even bijzonder. Aan de andere kant maakt dat het ook wel weer even moeilijk. Op dergelijke momenten zou je dan toch wensen dat je thuis was. Thuis… waar nog een kerstboom staat, oliebollen en appelflappen op tafel staan. Thuis, waar er voldoende te zien en te beleven is. Thuis in de buurt waar je de mensen kent even langs had kunnen gaan om een praatje te maken en iedereen het beste te wensen. Dergelijke simpele dingen mis je dan toch wel. Later moet je dan ook aan je broer - over de telefoon - vertellen dat er géén donder aan is aan het nieuwjaar. Één ding staat voor mij als een paal boven water… de komende jaren doe ik het niet meer op deze manier.
Aangezien het leven hier rustig door is gegaan en men eigenlijk vrijwel niets doet met deze jaarwisseling, sta ik vreemd te kijken over hoe massaal men opeens wel op Internet wil zitten. Zo was het gisteren voor mij lange tijd onmogelijk om wat dan ook te doen met Internet. De netwerken zijn hier duidelijk niet gemaakt voor de hoeveelheid gegevens die erover verstuurd moeten worden. E-mail ophalen en versturen kon niet. Het bekijken of bijwerken van m’n homepage was ook al niet mogelijk en dat voor enkele uren lang. Dat was dus wel eventjes balen. Gelukkig kon ik later die avond wel rustig mijn e-mail versturen en m’n homepage bijwerken al ging dat niet altijd van harte.
Gisterenavond stond ik rond een uur of negen even onder de douche. Even snel douchen en dan… dan valt de stroom weer uit en sta je daar in het donker onder een warme douche. Ja, de boiler/geiser werkt hier gelukkig niet op elektriciteit, maar op een batterij. De batterij zorgt er overigens slechts voor dat er een vonkje gemaakt wordt op het moment dat de kraan los gedraaid word. Het douchen kan dus gewoon door gaan. Gelukkig.
Goed, om de rest van de avond maar weer wat tijd te doden, tenslotte kun je zonder elektriciteit hier weinig doen, zijn we maar weer de straat op gegaan. Even een rondje lopen. Dicht bij Macao aangekomen en een grasveldje overgestoken, zag ik daar een jongen met zijn kleine één of twee jaar oude broertje op de straat zitten. Voor hem lag een mooi vel met daarop – ik vermoed - zijn levensverhaal beschreven. De oudere broer zat in kleermakerszit en zat helemaal voorovergebogen en keek maar naar de grond. Zijn kleinere baby broertje zat naast en staarde maar een beetje om zich heen. Lopen kon hij niet en had dus niet veel keus.
Oudejaarsdag, met dit beeld op m’n netvliezen, maakte het toch echt even moeilijk voor me. Dit was voor mij gelijk aanleiding om hem - en tevens voor de eerste keer hier - geld te geven. Bij het geven van het geld kijkt hij je niet aan, maar zegt wel netjes ‘dank je wel’. Mooi…erg mooi om op dat moment iets voor hem te kunnen doen. Jammer genoeg is het voor mijn gevoel alleen nooit voldoende. Zou zo graag meer doen voor hem, maar kan dat helaas niet…
Ongeveer 21 uur na het 12 uur slaan van de klok en het arriveren in het jaar 2003 loop ik het restaurant uit, dat ik twee uur eerder binnen gelopen was. Achter mij hoor ik opeens en hoop geknal, draai me om en zie vuurwerk! Niet te geloven! Naar de zee toe gelopen waar opeens een hoeveelheid mensen van terug komt lopen. Alles is afgezet door de politie en aan de rand van de weg staan allemaal kraampjes met vuurwerk. Kilo’s vuurwerk. Heb ongeveer twee en een half uur op de boulevard staan kijken naar het vuurwerk spektakel. Moet zeggen dat men wel weet hoe men vuurwerk moet maken en afsteken. Was toch wel even mooi om te zien. Komt alleen een beetje laat. Maar goed, beter laat dan nooit moeten we dan maar denken.