Ben gisteren avond zoals ik gisteren al schreef even bij het kart centrum langs geweest. – bij 10 heats karten krijg je een gratis helm. De helm die standaard aangeboden wordt is echter te groot voor mij. – Heb een paar dagen geleden een kleinere helm besteld en zou gebeld worden, als deze in mijn maat was. Omdat ik nog niets gehoord had, ben ik maar weer even langs geweest om te vragen hoe dat nu zat. Men had nog niet gebeld, omdat men niet weet wanneer de helm binnen komt. Ze hebben er één voor me besteld en wachten nu op de levering. Zodra hij binnenkomt krijg ik het te horen en kan ik komen kijken en passen. Er zit echter nog wel een maar aanvast. Zo hopen dat ze de helm binnen 4 weken krijgen, maar weten het niet zeker. Er is dus nog altijd een kans dat ze hem niet op tijd binnen hebben en ik dus kan fluiten naar de helm. Dat zou jammer zijn, aangezien het ding hier zo weinig kost.
Kon het gisteren overigens weer eens niet laten om even snel nog een keer te rijden. Het is inmiddels een aardige verslaving geworden. Mag voor mijn gevoel terug kijken op een geslaagde rit. De nummer 22 kart stond buiten de pits en dus moest ik met een andere kart aan de slag. Een kart die duidelijk minder goed was, maar waar ik toch een 56.03 mee reed. :-) Dit was gelijk goed voor de beste dagtijd, met een voorsprong van 0.7 seconden op de nummer twee! :-) Een zeer hoge 55er had er misschien in gezeten, maar dan had ik geen verkeer moeten hebben tijdens mijn rit. Nu achteraf zou ik wel eens willen weten wat ik met nummer 22 gereden had…
Heb weer iets nieuws ontdekt om tussen door weg te happen. Heb het over een eihamburger. Na het karten liep ik gisteren door de stad weer terug. Het is een vaste route die ik loop en kwam langs een soort van hamburger tentje. Het stelt niet veel voor en was ook meer een kar op wielen. Zag daar een soort van hamburger liggen en wilde deze wel eens proberen. Je kreeg er twee voor ongeveer 60 eurocent. Geen geld. :-) De buitenkant van de hamburger was ei. Binnenin zat groente, met vlees. Tjesus… wat was dat lekker zeg. Dat is zeker voor herhaling vatbaar. Heb een klein stukje lopend gegeten en toen bij de bank onder een afdakje de hamburger opgegeten. Het regende en wilde er niet meer door de regen lopen. Daarbij eet het ook wel lastig terwijl je door de straten loopt.
Heb vanmorgen op de nummer 6 basisschool lesgeven. Denk gezien ik hetzelfde rooster heb als vorige week, dat ik er tot aan het einde van mijn contract, daar ook zal blijven. Moest ook vandaag, net zoals vorige week, les geven aan groep één. De kleinste en tevens meest onrustige kinderen van de school. Goed, op twee na dan. Weet inmiddels dat één van de twee oudere leerlingen in de eerste klas 13 jaar is. Van de ander weet ik het echter nog niet. Wel vreemd om een 13-jarige tussen kinderen van 8 tot 10 jaar te zien zitten. Goed, om niet al te ver af te dwalen… De lessen waren behoorlijk luidruchtig. Het is en blijft toch wel moeilijk, om die kinderen stil te krijgen en te houden. Had wel een assistente bij me, maar dit was de eerste keer dat ik met haar werkte en dan is het nog even aftasten.
Tijdens de pauze en na het lesgeven werd ik weer geconfronteerd met de liefde. :-) Het bewuste meisje was weer aanwezig en dat moest en zou ik weten. In de pauze tussen les twee en drie, kwam ze naar beneden om me op te zoeken. Ik zit altijd dan even buiten om wat bij te tanken. Op een gegeven moment was ze daar weer met haar vriendinnen. Ze had twee foto’s meegenomen en ik moest mijn naam achterop schrijven. Normaal gesproken was m’n voornaam voldoende, maar nu moest toch echt zowel m’n voor -als achternaam noteren.
Na school, was ik nog niet buiten de poorten van de school, of ze was daar al weer. Wederom met haar vriendinnen. Dit keer kreeg ik een foto album in m’n handen gedrukt en moest ik even naar de foto’s van afgelopen zaterdag kijken. Heb na kort aandringen twee foto’s meegekregen. Eén van haar en mij samen en één met de rest van de leerlingen. Moet haar nog duidelijk maken dat ik de rest van de foto’s ook wil, aangezien daar ook collega’s op staan. Goed… dat kan ik woensdag wellicht proberen duidelijk te maken als ik daar weer les geef. :-)
Heb vandaag voor het eerst in m’n leven een man over de drempel en de trap af moeten dragen. Het begon allemaal vanmorgen op school. Na de vier lessen van deze ochtend, zat ik op de binnenplaats van de school te wachten tot Cola en Rob (de Rus) uit hun lokaal kwamen. Dit duurde even en een paar minuten later zag ik Rob die Cola ondersteunend mee nam over de binnenplaats. Cola was aan het einde van de vierde les van vermoeidheid in elkaar gezakt of ook wel flauwgevallen. Hij was compleet van de wereld. Hebben hem naar een kantoortje gebracht en daar even laten bijkomen. Ik heb gezegd dat men een ziekenhuis of dokter moet bellen (kan ziekenhuis en dokter zeggen in Chinees), maar daarop werd er niet veel actie ondernomen. Ja, kreeg een mobiel in m’n handen geduwd. Kan wel een ziekenhuis bellen, aangezien ik het nummer weet, maar kan die mensen totaal niet te woord staan. Lekker handig! Daarop hebben we even gewacht tot Cola zich weer redelijk voelde en zijn we alsnog maar te voet weer naar de bus gegaan. Buiten de school aangekomen, werd ik opgehouden, waardoor ik de bus gemist heb en moest wachten. Hoe men hem uiteindelijk naar huis gekregen heeft, weet ik dus niet.
Uiteindelijk thuis aangekomen had ik net goed en wel een kop koffie gezet en m’n computer opgestart om m’n uren bij te werken, toen er op m’n deur geklopt werd. Het hoofd stond opeens voor de deur en kwam met de vraag of ik kon helpen, m’n collega naar beneden te dragen. Men wilde met hem naar het ziekenhuis. Op zijn kamer aangekomen was het net een lijk dat in bed lag. Men kon doen met hem wat ze wilden, maar er was geen teken van leven meer. Zijn lichaam deed niets meer… Heb hem uiteindelijk uit het onderste stapelbed weten te tillen en hem van vier hoog naar beneden weten te dragen. Dat valt overigens niet mee, als het lichaam levenloos is en niet mee werkt! Beneden aangekomen heeft men een taxi geroepen, hem erin gelegd en is men met hem naar het ziekenhuis gereden.
Inmiddels is het al weer avond en is Cola al weer terug uit het ziekenhuis. Hij kan zich niets herinneren en wist niet eens meer dat ik hem naar beneden gedragen heb. Hij dacht dat het Rob was, voor zover hij dat meegekregen had. Verder gaat het redelijk goed met hem, voor ik zover kan zien.
Kon het gisteren overigens weer eens niet laten om even snel nog een keer te rijden. Het is inmiddels een aardige verslaving geworden. Mag voor mijn gevoel terug kijken op een geslaagde rit. De nummer 22 kart stond buiten de pits en dus moest ik met een andere kart aan de slag. Een kart die duidelijk minder goed was, maar waar ik toch een 56.03 mee reed. :-) Dit was gelijk goed voor de beste dagtijd, met een voorsprong van 0.7 seconden op de nummer twee! :-) Een zeer hoge 55er had er misschien in gezeten, maar dan had ik geen verkeer moeten hebben tijdens mijn rit. Nu achteraf zou ik wel eens willen weten wat ik met nummer 22 gereden had…
Heb weer iets nieuws ontdekt om tussen door weg te happen. Heb het over een eihamburger. Na het karten liep ik gisteren door de stad weer terug. Het is een vaste route die ik loop en kwam langs een soort van hamburger tentje. Het stelt niet veel voor en was ook meer een kar op wielen. Zag daar een soort van hamburger liggen en wilde deze wel eens proberen. Je kreeg er twee voor ongeveer 60 eurocent. Geen geld. :-) De buitenkant van de hamburger was ei. Binnenin zat groente, met vlees. Tjesus… wat was dat lekker zeg. Dat is zeker voor herhaling vatbaar. Heb een klein stukje lopend gegeten en toen bij de bank onder een afdakje de hamburger opgegeten. Het regende en wilde er niet meer door de regen lopen. Daarbij eet het ook wel lastig terwijl je door de straten loopt.
Heb vanmorgen op de nummer 6 basisschool lesgeven. Denk gezien ik hetzelfde rooster heb als vorige week, dat ik er tot aan het einde van mijn contract, daar ook zal blijven. Moest ook vandaag, net zoals vorige week, les geven aan groep één. De kleinste en tevens meest onrustige kinderen van de school. Goed, op twee na dan. Weet inmiddels dat één van de twee oudere leerlingen in de eerste klas 13 jaar is. Van de ander weet ik het echter nog niet. Wel vreemd om een 13-jarige tussen kinderen van 8 tot 10 jaar te zien zitten. Goed, om niet al te ver af te dwalen… De lessen waren behoorlijk luidruchtig. Het is en blijft toch wel moeilijk, om die kinderen stil te krijgen en te houden. Had wel een assistente bij me, maar dit was de eerste keer dat ik met haar werkte en dan is het nog even aftasten.
Tijdens de pauze en na het lesgeven werd ik weer geconfronteerd met de liefde. :-) Het bewuste meisje was weer aanwezig en dat moest en zou ik weten. In de pauze tussen les twee en drie, kwam ze naar beneden om me op te zoeken. Ik zit altijd dan even buiten om wat bij te tanken. Op een gegeven moment was ze daar weer met haar vriendinnen. Ze had twee foto’s meegenomen en ik moest mijn naam achterop schrijven. Normaal gesproken was m’n voornaam voldoende, maar nu moest toch echt zowel m’n voor -als achternaam noteren.
Na school, was ik nog niet buiten de poorten van de school, of ze was daar al weer. Wederom met haar vriendinnen. Dit keer kreeg ik een foto album in m’n handen gedrukt en moest ik even naar de foto’s van afgelopen zaterdag kijken. Heb na kort aandringen twee foto’s meegekregen. Eén van haar en mij samen en één met de rest van de leerlingen. Moet haar nog duidelijk maken dat ik de rest van de foto’s ook wil, aangezien daar ook collega’s op staan. Goed… dat kan ik woensdag wellicht proberen duidelijk te maken als ik daar weer les geef. :-)
Heb vandaag voor het eerst in m’n leven een man over de drempel en de trap af moeten dragen. Het begon allemaal vanmorgen op school. Na de vier lessen van deze ochtend, zat ik op de binnenplaats van de school te wachten tot Cola en Rob (de Rus) uit hun lokaal kwamen. Dit duurde even en een paar minuten later zag ik Rob die Cola ondersteunend mee nam over de binnenplaats. Cola was aan het einde van de vierde les van vermoeidheid in elkaar gezakt of ook wel flauwgevallen. Hij was compleet van de wereld. Hebben hem naar een kantoortje gebracht en daar even laten bijkomen. Ik heb gezegd dat men een ziekenhuis of dokter moet bellen (kan ziekenhuis en dokter zeggen in Chinees), maar daarop werd er niet veel actie ondernomen. Ja, kreeg een mobiel in m’n handen geduwd. Kan wel een ziekenhuis bellen, aangezien ik het nummer weet, maar kan die mensen totaal niet te woord staan. Lekker handig! Daarop hebben we even gewacht tot Cola zich weer redelijk voelde en zijn we alsnog maar te voet weer naar de bus gegaan. Buiten de school aangekomen, werd ik opgehouden, waardoor ik de bus gemist heb en moest wachten. Hoe men hem uiteindelijk naar huis gekregen heeft, weet ik dus niet.
Uiteindelijk thuis aangekomen had ik net goed en wel een kop koffie gezet en m’n computer opgestart om m’n uren bij te werken, toen er op m’n deur geklopt werd. Het hoofd stond opeens voor de deur en kwam met de vraag of ik kon helpen, m’n collega naar beneden te dragen. Men wilde met hem naar het ziekenhuis. Op zijn kamer aangekomen was het net een lijk dat in bed lag. Men kon doen met hem wat ze wilden, maar er was geen teken van leven meer. Zijn lichaam deed niets meer… Heb hem uiteindelijk uit het onderste stapelbed weten te tillen en hem van vier hoog naar beneden weten te dragen. Dat valt overigens niet mee, als het lichaam levenloos is en niet mee werkt! Beneden aangekomen heeft men een taxi geroepen, hem erin gelegd en is men met hem naar het ziekenhuis gereden.
Inmiddels is het al weer avond en is Cola al weer terug uit het ziekenhuis. Hij kan zich niets herinneren en wist niet eens meer dat ik hem naar beneden gedragen heb. Hij dacht dat het Rob was, voor zover hij dat meegekregen had. Verder gaat het redelijk goed met hem, voor ik zover kan zien.