Het gaat nu waarschijnlijk toch echt gebeuren. Na ruim drie maanden zou het dan eindelijk weer voor elkaar moeten komen. Kan als alle berichten kloppen die ik gisteren te horen kreeg, over drie dagen weer televisie kijken. Jawel! Het heeft even geduurd, maar hoorde opeens gisteren dat men vandaag zou gaan betalen voor de kabel aansluiting. Dat betekent dan ook gelijk dat ik de races hier kan volgen op CCTV 5. :-) Ik blij!
Vandaag heb ik weer les moeten geven op de nummer zes school. Het was vandaag de beurt aan de vier tweede klassen op deze school. Tussen de pauze’s was het weer tijd voor de liefde. Of liever gezegd de liefde van de kant van de twaalf jarige leerling. Kreeg weer een foto voor geschoteld, die ik moest ondertekenen met m’n naam. Het was nu geen recente foto, maar een foto van haar die al eerder genomen was.
Na het schrijven van m’n achternaam kreeg ik opeens te horen dat zaterdag haar verjaardag is. - Laat ik dan haar ook net les moeten geven. - Kreeg daarna gelijk een persoonlijke uitnodiging om samen met haar naar de McDonalds te gaan. :-) Wat moet je daar nou mee? De leraressen hier vinden het wel grappig en vinden dat ik het wel kan doen, maar ik zit met de gebakken peren. Ik ben echter wel de persoon die haar zaterdag mag vertellen dat ik niet op haar uitnodiging in ga en dus niet samen met haar naar de McDonalds ga. Vind dat toch wel erg rot om te moeten zeggen…
Zat me al een tijdje te irriteren aan m’n Nike’s. Ik moet eigenlijk zeggen dat ik me al lange tijd zat te irriteren aan m’n rechter schoen. Het lipje van zool, dat voor op de neus eindigde en geplakt was begon langzaam los te raken. Lange tijd heb ik naar dat vervelende lipje gekeken, maar sinds vanmiddag hoef ik dat niet meer te doen. Heb op straat een schoenenmaker weten te vinden, die dat lipje in 10 seconden vast geplakt had zitten en dat voor slechts 10 cent. Ben blij dat, dat ding weer vast geplakt zit. Heb ik weer iets minder, waar ik me aan kan irriteren.
Had vanmiddag, net zoals de vorige week, de hele middag vrij. Een middag tussendoor om bij te tanken en tevens wat boodschappen te doen. Heb de laatste tijd erg weinig groenten in huis gehad, omdat op het moment ik in de supermarkt kwam, er niets meer was en/of dat erg slecht was. Ben dus vanmiddag maar eens naar de supermarkt geweest en was duidelijk op het goede moment daar. Eindelijk waren de schappen en bakken gevuld met groente en heb ik gelijk voor een paar dagen weten in te slaan. :-)
De groenteman die daar de prijsjes plakt, op de artikelen die je zelf bij elkaar raapt, moest al weer lachen toen hij mij zag. Het is pas de tweede keer dat hem daar zag. De eerste keer moest hij ook al lachen en weet niet waarom. Was mijn karretje aan het laden en deze stond voor zijn toonbank. Moest iets verder zijn en zeg en gebaar tegen hem dat hij m’n karretje maar in de gaten moest houden. Dat heeft hij zeker gedaan. Sterker nog… hij was zo druk, dat hij m’n karretje naar zich toe getrokken heeft, om de artikelen te prijzen die er al in lagen. Hoefde alleen mijn laatste artikel bij hem aan te bieden en kan toen weer verder. :-) Handig zo’n groenteman.
Vanavond weer een korte wandeling gemaakt over de boulevard en door de stad. Vandaag was het een wat verstoorde wandeling en hopelijk niet een voorbode van wat er de komende keren gaat gebeuren. Werd vandaag telkens achterna gezeten door bloemen jongens en meisjes, die een roos aan me probeerden te verkopen. Werd er niet goed van. Soms kunnen ze snel weg zijn, maar soms weten zo ook niet van ophouden, zoals vanavond. Bah. Hoop niet dat dit de komende tijd veel gaat gebeuren als ik weer eens door de stad of over de boulevard loop. Zeker nu ik al lange tijd rustig door de stad of over de boulevard kon.
De laatste dagen zit ik eraan te denken of ik mijn verblijf met twee maanden zou moeten verlengen of niet. Tijdens mijn eerste gesprekken hier, werd me gevraagd een contract te tekenen van acht maanden i.p.v. zes. Ik zou dan blijven werken tot het einde van het school jaar of zoiets en niet halverwege opeens weg zijn. Op dat moment zag ik dat niet zitten en ben ik voor een zes maanden gegaan. Nu ik nog maar een paar weekjes te gaan heb, komt dat weer boven borrelen. Men heeft me destijds verteld dat ik alsnog 2 maanden kan bijtekenen als ik dat wil en dat, dat vanzelf te sprake zou komen als het zover is. Die tijd zal spoedig aanbreken en ik weet niet wat ik moet doen. Zou best wel bij willen tekenen, aangezien ik het best naar m’n zin heb. Aan de andere kant zou het ook wel weer prettig zijn, om te proberen om thuis iets op te zetten. Afijn, ook met plus en min punten op een rijtje gezet, kom ik er niet uit. Het is en blijft een moeilijke beslissing die me voorlopig nog wel even bezig zal houden.
Vandaag heb ik weer les moeten geven op de nummer zes school. Het was vandaag de beurt aan de vier tweede klassen op deze school. Tussen de pauze’s was het weer tijd voor de liefde. Of liever gezegd de liefde van de kant van de twaalf jarige leerling. Kreeg weer een foto voor geschoteld, die ik moest ondertekenen met m’n naam. Het was nu geen recente foto, maar een foto van haar die al eerder genomen was.
Na het schrijven van m’n achternaam kreeg ik opeens te horen dat zaterdag haar verjaardag is. - Laat ik dan haar ook net les moeten geven. - Kreeg daarna gelijk een persoonlijke uitnodiging om samen met haar naar de McDonalds te gaan. :-) Wat moet je daar nou mee? De leraressen hier vinden het wel grappig en vinden dat ik het wel kan doen, maar ik zit met de gebakken peren. Ik ben echter wel de persoon die haar zaterdag mag vertellen dat ik niet op haar uitnodiging in ga en dus niet samen met haar naar de McDonalds ga. Vind dat toch wel erg rot om te moeten zeggen…
Zat me al een tijdje te irriteren aan m’n Nike’s. Ik moet eigenlijk zeggen dat ik me al lange tijd zat te irriteren aan m’n rechter schoen. Het lipje van zool, dat voor op de neus eindigde en geplakt was begon langzaam los te raken. Lange tijd heb ik naar dat vervelende lipje gekeken, maar sinds vanmiddag hoef ik dat niet meer te doen. Heb op straat een schoenenmaker weten te vinden, die dat lipje in 10 seconden vast geplakt had zitten en dat voor slechts 10 cent. Ben blij dat, dat ding weer vast geplakt zit. Heb ik weer iets minder, waar ik me aan kan irriteren.
Had vanmiddag, net zoals de vorige week, de hele middag vrij. Een middag tussendoor om bij te tanken en tevens wat boodschappen te doen. Heb de laatste tijd erg weinig groenten in huis gehad, omdat op het moment ik in de supermarkt kwam, er niets meer was en/of dat erg slecht was. Ben dus vanmiddag maar eens naar de supermarkt geweest en was duidelijk op het goede moment daar. Eindelijk waren de schappen en bakken gevuld met groente en heb ik gelijk voor een paar dagen weten in te slaan. :-)
De groenteman die daar de prijsjes plakt, op de artikelen die je zelf bij elkaar raapt, moest al weer lachen toen hij mij zag. Het is pas de tweede keer dat hem daar zag. De eerste keer moest hij ook al lachen en weet niet waarom. Was mijn karretje aan het laden en deze stond voor zijn toonbank. Moest iets verder zijn en zeg en gebaar tegen hem dat hij m’n karretje maar in de gaten moest houden. Dat heeft hij zeker gedaan. Sterker nog… hij was zo druk, dat hij m’n karretje naar zich toe getrokken heeft, om de artikelen te prijzen die er al in lagen. Hoefde alleen mijn laatste artikel bij hem aan te bieden en kan toen weer verder. :-) Handig zo’n groenteman.
Vanavond weer een korte wandeling gemaakt over de boulevard en door de stad. Vandaag was het een wat verstoorde wandeling en hopelijk niet een voorbode van wat er de komende keren gaat gebeuren. Werd vandaag telkens achterna gezeten door bloemen jongens en meisjes, die een roos aan me probeerden te verkopen. Werd er niet goed van. Soms kunnen ze snel weg zijn, maar soms weten zo ook niet van ophouden, zoals vanavond. Bah. Hoop niet dat dit de komende tijd veel gaat gebeuren als ik weer eens door de stad of over de boulevard loop. Zeker nu ik al lange tijd rustig door de stad of over de boulevard kon.
De laatste dagen zit ik eraan te denken of ik mijn verblijf met twee maanden zou moeten verlengen of niet. Tijdens mijn eerste gesprekken hier, werd me gevraagd een contract te tekenen van acht maanden i.p.v. zes. Ik zou dan blijven werken tot het einde van het school jaar of zoiets en niet halverwege opeens weg zijn. Op dat moment zag ik dat niet zitten en ben ik voor een zes maanden gegaan. Nu ik nog maar een paar weekjes te gaan heb, komt dat weer boven borrelen. Men heeft me destijds verteld dat ik alsnog 2 maanden kan bijtekenen als ik dat wil en dat, dat vanzelf te sprake zou komen als het zover is. Die tijd zal spoedig aanbreken en ik weet niet wat ik moet doen. Zou best wel bij willen tekenen, aangezien ik het best naar m’n zin heb. Aan de andere kant zou het ook wel weer prettig zijn, om te proberen om thuis iets op te zetten. Afijn, ook met plus en min punten op een rijtje gezet, kom ik er niet uit. Het is en blijft een moeilijke beslissing die me voorlopig nog wel even bezig zal houden.